Hidrogenoaren permeazioaren aurkako hesi-estalduren karakterizazioan egindako aurrerapenak

4 martxoa 2026 · Azken eguneraketa

Avances en la caracterización de recubrimientos barrera frente a la permeación de hidrógeno

Hidrogenoaren eraginpean dauden materialen ezaugarri garrantzitsuenetako bat, hauskortasunarekiko duten sentikortasunarekin batera, hidrogenoaren permeazioa da. Biltegiratze-deposituak, banaketa-hodiak diseinatzeko eta, bereziki, lehendik dauden azpiegituren eraldaketa egiteko gehien erabiltzen den estrategietako bat hidrogenoaren permeazioaren aurkako hesi-estaldurak aplikatzea da.

ONZTHI II proiektuaren barruan, TEKNIKERen lan-ildo nagusietako bat presiopeko hidrogeno-atmosferetan dauden metaletan hidrogenoaren permeazioa murrizteko edo atzeratzeko gai diren estaldura aurreratuak garatzea da. Haien eraginkortasuna ebaluatzeko, Permeation Reduction Factor (PRF) deritzona zehazten da, eta oinarrizko materialean zein aplikatutako estalduretan dauden hidrogeno-tranpen tipologia karakterizatzen da.

Prozesu honek karakterizazio-metodologia sendo eta fidagarri baten garapena eskatzen du. TEKNIKERen helburuetako bat metodologia harmonizatu bat sortzea da, material metalikoetan dauden hidrogeno-tranpen kopurua eta mota —itzulgarriak zein itzulezinak— identifikatzea ahalbidetuko duena, eta ondoren estalduren azterketara eskalatu ahal izango dena.

Permeabilitatea teknika elektrokimikoen bidez karakterizatzeko, Devanathan-Stachurski zelula elektrokimiko bikoitza erabiltzen da, ISO 17081 arauari jarraituz. Bi zelulek hiru elektrodo dituen konfigurazioa dute: erreferentzia-elektrodo bat (RE), kontraelektrodo edo elektrodo laguntzaile bat (CE) eta lan-elektrodo bat (WE), aztertzen ari den laginari dagokiona.

Konfigurazio esperimental bera erabiltzen ari da hidrogeno-tranpak identifikatzeko eta aztertzeko bi estrategia osagarriren bidez: transitorio jarraituak eta transient-decay teknikak. Garatutako metodologiak honako hau ahalbidetzen du:

  1. Gainazalarekin lotutako efektu iragankorrak ezabatzea.
  2. Materialaren ordezkari diren difusio-koefizienteak lortzea.
  3. Tranpa itzulgarri eta itzulezinen presentzia aztertzea.
  4. Itxurazko difusioa eta difusio eraginkorra bereiztea.
  5. Materialaren eta estalduren egonkortasun mikroestrukturala ebaluatzea.
  6. Saiakuntzen fidagarritasuna eta errepikagarritasuna aztertzea.


Datozen hilabeteetan, metodologia hau PECVD teknologien bidez garatutako estaldurei aplikatuko zaie, hidrogenoaren permeazioaren aurrean duten hesi-efektua karakterizatzeko eta energia-azpiegitura seguruago eta eraginkorrago baterako soluzioetan aurrera egiteko.

image1.png

Albiste gehiago